Dat wil zeggen, het Brazilië-blog.
Na veel verzoeken en nog meer mezelf aan het werk schoppen, begin ik nu toch maar een nieuw bericht te schrijven, omdat waarom ook niet. Even een heel kort verslagje van de eerste paar maanden en waarom er zo lang radio stilte is gebleven: Ik ben een hele tijd half ziekig geweest en, mede daardoor, had ik niet zoveel te vertellen over wat er hier allemaal gebeurt. Daarna begon ik soms in mijn hoofd een verhaal op te zetten en dan werd dat al gauw best lang, omdat er zoveel tijd te bespreken was.
Dus die maanden blijven verder ongedocumenteerd en we beginnen opnieuw met de laatste week.
De eerste gebeurtenis buiten mijn dagelijkse sleur, wat hier niet minder saai is dan in Nederland, helaas, waar ik wat over zal zeggen, omdat her recent gebeurde, was dat pa (de Nederlandse) naar hier moest komen voor werk, wat mij in staat stelde om een aantal Hollandse dingen die ik flink begon te missen te vragen mee te nemen. Onnodig te zeggen dat ik met dit pakket nogal blij ben. Het vervelende is hier vooral niet het gebrek aan producten, pindakaas en hagelslag kun je gewoon in de supermarkt halen, maar het feit dat alles anders is en in mijn mening, een stuk minder lekker. Ik geniet deze dagen dus weer van sinterklaassnoep, drop en brood met muisjes.
Vrijdag ben ik in contact gebracht met iemand die mij parcour-lessen wil gaan geven, waar ik ook erg blij mee ben, aangezien mij dat weer wat meer door deze enorme stad brengt. Voor wie het niet kent, parcour is een soort training gebaseerd op technieken om makkelijker je weg te vinden en om/over/onder obstakels te gaan. Vrijdag was dus de eerste 'les', waarin ik wat basistechnieken uitgelegd kreeg en een voorproefje van wat ik kon verwachten aan krachttrainingen als ik besluit door te gaan met zijn lessen. Aangezien dit de eerste keer was dat ik weer eens echt ging sporten sinds ik hier ben, was ik iets vermoeider dan ik had gewild. Daarna twee dagen met spierpijn rondgelopen.
Zaterdag keek ik best naar uit, want mijn ouders gingen naar een bruiloft (het bleek dat ze zelfs bruidsdame en jonker waren) en als ik wilde kon ik ook wel mee. Dus ik dacht dat het waarschijnlijk wel leuk/interessant zou zijn om een braziliaanse bruiloft bij te wonen, dus ik ging mee. Het bleek dat zover als bruiloften gaan dit niet de origineelste was. Alles ging volgens de traditie van zo-is-het-al-honderd-duizend-keer-gedaan-en-iedereen-weet-wat-er-gaat-komen. Komt bij dat de mis werd voorgeleid in, natuurlijk, portugees, maar dan onverstaanbaar door de speakers en ik kreeg er verder niet veel van mee. Achteraf bleek de preek van de priester ook nogal vreemd te zijn geweest, hij bleef blijkbaar maar zeggen dat je in een huwelijk trouw aan elkaar hoort te zijn (nogal logisch, toch?).
Het feest achteraf was gelukkig wel heel gezellig. Volgens mij bij de mensen zelf thuis, of vrienden, op het dakterras, grote barbecue, slecht bier, bijna net zo slechte muziek, maar gelukkig een gezellig iemand van mijn leeftijd die engels sprak.
En dan komen we bij deze week, wat op school een nog grotere chaos is dan normaal, omdat de meeste vakken ongeveer afgesloten zijn, maar we om de een of andere reden nog wel naar school moeten komen. Het beetje structuur aan lessen wat we hadden is nu dus ook weg, waardoor een schooldag nu bestaat uit in het klaslokaal zitten ouwehoeren.
Oja, toen ik hoorde van de beweging "no shave november" vond ik het een leuk idee om te kijken wat een maand niet scheren met mij zou doen, ik ben nu dus flink bebaard. Grootste nadeel: in november zijn alle eindejaars-foto's etc. genomen, dus daar sta ik nu allemaal op met baard. Voor degenen die zich mij niet met baard kunnen voorstellen (aangezien ik mij er meestal op tijd van kan overtuigen te scheren), zal ik morgen twee foto's plaatsen met voor en na het scheren.
Dat was het wel weer voor nu, eens kijken of ik de volgende keer wat sneller zal updaten
Geen opmerkingen:
Een reactie posten